به جهنم واصل شد « 1 » . وبه سندهاى معتبر از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام منقول است كه : در جهنم واديى است كه أو را « سقر » مىنامند كه نفس نكشيده است از روزى كه خدا أو را خلق كرده است ، واگر حق تعالى أو را رخصت دهد كه به قدر سوزنى نفس بكشد هرآينه هر چه بر روى زمين است بسوزد ، وأهل جهنم همه پناه مىبرند از گرمى آن وادى وبوى بد آن وقذارت آن وعذابها كه خدا در آن مهيّا كرده است از براي أهل آن وادى ، ودر آن وادى كوهى هست كه پناه مىبرند أهل آن وادى از حرارت وگند وقذارت آن كوه وآنچه خدا در آن كوه مهيّا كرده است براي اهلش ، ودر آن كوه درّه‌اى هست كه پناه مىبرند جميع أهل آن كوه از گرمى آن درّه وبوى بد وقذرات آن وآنچه خدا در آن مهيّا كرده است از عذابها براي أهل آن درّه ، ودر آن درّه چاهى هست كه پناه مىبرند جميع أهل آن درّه از گرمى وگند وقذارت آن چاه وعذابها كه خدا مهيّا كرده است در آن براي اهلش ، ودر آن چاه ماري هست كه پناه مىبرند جميع أهل آن چاه از خباثت آن مار وگند وقذارت آن وآنچه خدا مهيّا كرده است در نيشهاى آن مار از زهر براي اهلش ، ودر شكم آن مار هفت صندوق است كه در آنها پنج كس از امّتهاى گذشته ودو كس از اين امّت هستند ؛ امّا آن پنج نفر : قابيل است كه هابيل را كشت ؛ ونمرود كه با حضرت إبراهيم محاجّه كرد در امر پروردگارش وگفت : من زنده مىكنم ومىميرانم ؛ وفرعون كه گفت : منم پروردگار بزرگتر شما ؛ ويهودا كه يهود را گمراه كرد ؛ وبولس كه نصارى را گمراه كرد ؛ ودو نفر كه در اين امّتند « 2 » : أبو بكر وعمر است . وبه سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه : چون حضرت إبراهيم عليه السّلام را در آتش انداختند دعا كرد خدا را به حقّ ما ، پس خدا آتش را بر أو سرد وسلامت گردانيد « 3 » .

--> ( 1 ) . كامل ابن أثير 1 / 116 ؛ عرائس المجالس 97 ، ودر آن چهار صد سال به جاى چهل است . ( 2 ) . خصال 398 ، ودر آن « يونس » به جاى « بولس » است . ( 3 ) . قصص الأنبياء راوندى 106 .